Rex Lagdameo (The Billionaire Boys Club 10)

N AABUTAN ni Faye na nagkukuwentuhan ang kanyang ama at kuya habang nagtatanghalian. Tinakbo niya ang ama at pinaulanan ito ng halik sa ulo. “Dad! Nanalo kami against Japan sa finals ng Soccer Tournament sa Japan! Nanalo kami!”

“Congratulations then, hija. Kung gano’n ay puwede mo nang ikonsider ang suhestiyon kong mag-asawa na?”

Saglit siyang natigilan, pagkatapos ay muling sumigaw. “Dad! Natalo kami against Japan sa finals ng Soccer—”

“Faye.”

Nakasimangot niyang ibinagsak sa sahig ang bitbit pang sports bag, saka naupo sa bakanteng silya. Agad naman siyang ipinaghain ng kanilang katulong ng pagkain.

“Ako na naman ang nakita ninyo. Bakit hindi si Kuya Luke ang ibuyo ninyong mag-asawa? Mas gurang `yan kaysa sa akin.”

“Kasi lalaki ako,” sagot ng kuya niya.

“So?”

“So, little sister, ang ibig sabihin, kahit eighty na ako mag-asawa, may papatol pa rin sa akin. Ang mga babae, hanggang beinte lang ang marrying age. Hindi ba’t treinta ka na?”

“Ang kapal mo, Kuya. Edad mo `yan, `no? Twenty-six pa lang ako.”

“Ah, see? Anim na taon ka nang atrasado sa pag-aasawa. Kung magkakaanak ka sa edad mong iyan, siguradong menopause baby na iyon.”

“Daddy, o,” sumbong niya sa ama. “Nang-aasar na naman si Kuya.”

“Your brother’s right.”

“Dad!”

“I’m always right,” Luke said smugly. “Kaya mag-asawa ka na at nang mawalan na kami ng sakit ng ulo ni Daddy.”

Napasimangot na lang si Faye. Lagi na lang ganito ang sitwasyon nila tuwing nagkakasama sa bahay— siya at ang asar-talo niyang love life ang laging topic of discussion.

“So, you better get things moving now, young lady,” wika ng kanyang ama. “Gusto ko nang magkaapo.”

“Marami na kayong apo, Dad.” Makahulugang tingin ang ipinukol niya sa kapatid. “Hindi n’yo lang alam. Hindi ba, Kuya?”

“Oo.”

“May diperensiya sa pag-iisip ang kuya mo. Kaya ang gusto ko ay apo galing sa iyo, Faye.”

“Dad,” nakangising wika ng kuya niya. “I know you love me somehow.”

“Luke, let’s just talk about your sister.”

“Okay. So, sis, ilang baboy ba ang gusto mong ihanda natin sa kasal mo?”

Kapamilya ba talaga niya ang mga ito? Sinunod-sunod ni Faye ang pagsubo ng pagkain. Na-miss niya nang husto ang pagkaing Pinoy. Sa Japan kasi ay halos puro sushi na lang ang nilalantakan nila. Pakiramdam nga niya ay naging isang dakilang cannibal na siya roon.

And speaking of cannibalism, may kokondena kaya sa kanya kung ipalapa niya sa mga kasamahan sa soccer team ang dalawang ito? Wala siguro. Maiintindihan ng mga tao ang pinagdaraanan niyang konsumisyon kaya siguradong maa-acquit siya sakaling may mag-akusa sa kanya.

Gayunman, kung maglalaho na ang mga ito sa landas niya, wala na siyang tagaaliw. Boring na ang buhay niya kaya pagtitiyagaan na lang muna niya ang dalawa kahit malapit nang mamuti ang buhok niya sa sobrang konsumisyon. Isa pa, pinapayagan naman siya ng kanyang ama na maglaro sa soccer team ng bansa. Ang kuya naman niya ay pinapayagan din siyang um-absent nang matagal sa trabaho niya sa kanilang kompanya. Kaya patatawarin na muna siguro niya ang dalawa.

Hay naku. Pahabain pa po sana Ninyo ang pasensiya ko, Baby Jesus.

“Hindi na ako mag-aasawa,” deklara ni Faye. Napansin niyang napatitig sa kanya ang mga ito. “You heard me.”

“Huwag mong sabihing nagluluksa ka pa rin sa naunsiyami mong pag-ibig kay Ran Fontanilla?”

“Si Ran lang talaga ang gusto ko, Kuya.”

“He’s already married, hija.”

“Kung gano’n, huwag na kayong umasang mag-aasawa pa ako, Dad.”

“I’m having a heart attack.”

Hindi iyon totoo. Noong nakaraang buwan kasi ay nabuking niya ang pagpa-practice ng ama at ng kuya niya kung paano umarte na inaatake sa puso. May palagay siyang pang-blackmail iyon sa kanya para mag-asawa na.

Tiningnan ni Faye ang dalawang pinakamamahal na tao sa mundo at napailing na lang siya. Pamilya nga siguro sila ng mga may tililing sa utak. “Para kayong mga tanga diyan,” sambit na lang niya. “Alam ko na ang drama n’yo, `no? At hindi pa rin ako magbabago ng desisyon.”

Agad namang umayos ang mga ito na parang walang kahit na anong nangyari. Sabi na nga ba .

“But why, hija? Hindi lang si Ran Fontanilla ang lalaki sa mundo. You can still find someone else.”

“Siya nga lang ang gusto ko, Dad.”

“Hey, guess what, sis? Habang wala ka at nagliliwaliw sa daigdig ng F4, naglabas uli ang Philippine Stats ng mga bagong miyembro ng pinakamamahal mong Billionaire Boys Club.”

“Nasa Japan ako, Kuya. Hindi Taiwan.”

“Whatever.” Inutusan nito ang isa sa mga katulong at ilang sandali pa ay nasa harap na niya ang tinutukoy nitong magazine. Totoo nga ang sinabi ng kapatid. Naroon sa front page ng naturang babasahin ang pamilyar na logo ng BBC at ang larawan ng mga bagong recruit ng grupo. “Silvanus Arellano, Vash Illustre, Kenshin Arboleda, Vincent Noblejas, Rath and Rextor Lagdameo, and Luke Andrew Salcedo.”

“Nag-iilusyon ka na naman, Kuya.” Nagkibit lang ito ng mga balikat. “Ano naman ang balak ninyong gawin ko sa mga `yan?”

“Pick one billionaire boy,” sagot ng kanyang ama. “Marry him, give me a grandson, and let’s all move on with our lives.”

“I didn’t see any Randolf Fontanilla in there.”

“Oh, geez, sis! Forget about Ran. Wala ka nang mapapala do’n. May asawa na `yon.” Kinuha nito ang magazine at binuklat sa isang partikular na pahina, saka muling iniharap sa kanya. “Tutal naman abnormal ka dahil adik ka sa mga suplado at masusungit, hayan sina Vincent Noblejas at Rath Lagdameo. It says there in the article na sila ang pinakamahirap i-approach sa mga bagong miyembro ng BBC. Mamili ka ng isa at sambahin mo ang kasungitan niya hanggang gusto mo.”

“Ipagpapatayo ko pa siya ng grotto para sa `yo basta mag-asawa ka lang.”

“You two, are sick.”

“Not sick, baby,” nakangiting wika ng kanyang ama. Napakabait ng boses at hitsura nito. Walang sino man ang mag-aakalang mas malala ang kahibangan nito kaysa sa mga anak. “Just desperate.”

“Ingat ka nga lang, sis. Rex and Rath Lagdameo are twins. Baka imbes na ang women hater ang makuha mo, `yong lover of women ang madale mo.”

“Puwede na iyon kahit sino sa dalawa,” singit ng kanilang ama. “Hindi naman ako mapili. Basta guwapo, mabait, at nanggaling sa mabuting pamilya.”

“Actually, kahit sino dito sa anim, ano, Dad? Basta maidispatsa lang natin itong si Faye, puwede na. I can’t wait to have this house all to myself.”

“Walang problema. Doon ako kina Faye titira since ako ang mag-aalaga sa mga apo ko. Kaya dapat lang na asikasuhin mo na ang pag-aasawa nitong kapatid mo.”

“All right!”

“Lord, why?” reklamo niya sa Diyos. “Why!”

PABALIK na si Faye sa kanilang bahay galing sa victory party ng kanilang team sa pagkapanalo ng soccer team nila sa Japan nang masiraan siya ng sasakyan. Ngayon lang nag-celebrate ang team nila dahil ngayon lang nakapag-settle down ang lahat ng kanilang miyembro matapos ang nakakabiglang pagkapanalo nila sa naturang sport.

Ipinarada ni Faye ang kotse sa gilid ng kalsada, saka ininspeksiyon ang naging sira niyon. She had a flat tire. Kaya sana niyang palitan iyon ng gulong. Ang kaso, wala siyang spare tire na dala. Ang laman kasi ng compartment ng kotse niya ay puro mga spare clothes at kung ano-ano pang personal na gamit. Nakasanayan na kasi niyang magtambak ng mga gamit doon para kapag may practice ng soccer ay hindi na siya mamomroblema sa mga kakailanganin.

Isa pa, hindi naman kasi niya inaasahan na sa alanganing lugar pang iyon at sa ganoong oras siya aabutan ng malas. Kinuha niya ang cell phone at tinawagan ang kanyang kuya.

“Faye, alam mo ba kung anong oras na?”

“Two in the morning. Nasiraan ako, Kuya. Pasundo naman dito.”

Narinig pa niya itong naghikab sa kabilang linya. “Nasaan ka ba?”

Nilingon muna ni Faye ang may-kadilimang paligid, saka sinabi kung saan siya naroroon. “Bilisan mo lang, Kuya. Baka ma-rape ako dito.”

“Shut up, Faye Valentine.” Tumawa lang siya sa naging reaksiyon ng kapatid. “Huwag kang magsalita nang ganyan at hindi ako natatawa. Hindi ligtas na lugar iyang kinaroroonan mo kaya mag-ingat ka nang husto diyan.”

“Kuya, naman. Ang OA mo, ha?”

“Faye—”

“Oo na po. Imbes na sermunan mo ako, bilisan mo na lang ang pagpunta dito. Teka, tulog na ba si Daddy?”

“Kanina pa. Stay inside your car and pretend you’re dead.”

“What for?”

“Just do it.”

Ngingiti-ngiting pinatay ni Faye ang cell phone. Minsan talaga ay may-pagka-OA na ang pagiging protective ng tatay at kuya niya. Pero nalaman niya ang kahalagahan ng mga sinabi ng kapatid nang makitang may tatlong lalaking palapit sa kanya. Sa hitsura pa lang ng mga ito, halatang hindi na gagawa ng mabuti. Agad siyang kinabahan. Ayaw niyang manghusga base lang sa panlabas na anyo ng mga tao. Pero ayaw rin naman niyang suwayin ang idinidikta ng kanyang intuition. And her intuition told her she was in danger. Gusto niyang pumasok sa loob ng kotse pero mukhang mas magiging dehado ang lagay niya. Hindi kasi siya makakatakas agad kung sakali.

“Hi, Miss Byutipul . Mag-isa ka lang?”

“Marami akong kasamang pulis,” sabi ni Faye. She had to keep them talking to distract them until she could find a way to escape. “May operation lang sila diyan sa loob ng squatter’s area.”

Nagtawanan lang ang mga lalaki at patuloy na dahan-dahang lumapit sa kanya.

“Bakit naman sila magkakaroon ng operation dito? Mababait ang mga tao dito. `Di ba, mga pare?”

“Oo nga, Miss. Mababait kami.” Malakas itong suminghot. “Walang addict dito.”

“Yeah, right,” bulong niya.

“Delikado dito kung mag-isa ka lang,” wika ng pangatlo. Malaswa na ang pagkakangisi sa kanya. “Ang mabuti pa, sumama ka na lang sa amin. Meron kaming alam na mas ligtas na lugar. Masaya do’n.”

Napakunot lang ang noo ni Faye. Ano ba ang palagay sa kanya ng mga kumag na ito? Batang paslit? Kunsabagay, kahit batang paslit ay hindi maniniwala sa mga kulugong ito. “Salamat na lang. Hihintayin ko na lang dito ang mga kasama ko.”

“Sumama ka na sa amin sabi!”

Sinunggaban siya ng mga lalaki. Pero dahil banat sa ehersisyo ay mabilis siyang nakalayo. Nakatakbo na sana siya nang mahawakan ng isa sa braso. Nagpumiglas siya pero mas malakas ito. Doon tila naglaho ang tapang niya at sa unang pagkakataon ay nakaramdam siya ng sobrang takot.

“Bitiwan n’yo ako!”

Faye bit and scratched. Kicked and punched. Makikipagpatayan talaga siya. Hanggang sa makakita siya ng pagkakataon na masipa sa maselang bahagi ng katawan ang isa sa mga lalaki. Dahil sanay sa sipaan, umaringking sa sakit ang isa. Nakawala ang isa niyang kamay na nagamit niya para malakas na sikuhin naman ang isa pa. Nang makabuwelta ay binigyan naman niya ng matinding uppercut ang panghuli. Saka siya mabilis na tumakbo. Pero agad ding nakabawi ang dalawang lalaki na ngayon ay galit na galit nang humahabol sa kanya.

Sa pagkakataong iyon, sigurado si Faye na hinding-hindi na makakawala pa sa mga ito. Sa kakatakbo ay hindi na niya namalayang nakarating na pala siya sa isang dead-end road. Doon na siya nakaramdam ng matinding takot. Out of desperation, she prepared to scream for help. Nang biglang may lumitaw na isa pang kotse mula sa kung saan at humarang sa daraanan ng mga sumusunod sa kanya. Inihit pa siya ng ubo sa alikabok na hatid ng biglaang pagpreno ng sasakyan. Mula sa driver’s seat ay nakita niyang lumabas ang isang matangkad na lalaki at tinutukan ng baril ang mga humahabol sa kanya.

“Alis,” maawtoridad nitong utos. Then the guy motioned them to move out with his gun.

Nagkukumahog namang nag-alisan ang tatlong lalaki. Nang masigurong hindi na delikado ang sitwasyon nila ay saka lang siya binalingan ng lalaki. Isinukbit nito ang baril sa baywang, saka siya nilapitan.

“Okay ka lang?”

Faye blinked. She couldn’t believe this. Parang eksena sa isang action movie ang nangyari sa kanila.

“Let’s go.”

Nang hawakan siya ng lalaki sa braso, pakiramdam niya ay wala nang ano mang panganib na darating sa kanya. She had never felt this safe before, not in the arms of a man she barely knew.

“Kotse mo ba `yon?” Tumango lang siya habang patuloy itong tinititigan. “If it’s okay with you, I’ll take you home. Tatawag na lang ako ng towing service para kunin ang kotse mo.”

Muling tumango si Faye. Kahit siguro saan siya dalhin ng lalaki ay hindi siya magrereklamo. Naniniwala siya noon na hindi por que maganda o guwapo ang isang tao ay mabait na ito. Kabaligtaran pa nga ang nangyayari minsan. Pero ngayon, habang tinititigan ang lalaking sumagip sa kanya ay napatunayan niyang puwede ring magsama ang kabutihan at kaguwapuhan sa iisang tao. O ang kasamaan sa mga pangit gaya na lang ng mga walanghiyang humabol sa kanya kanina.

Isa pang kotse ang dumating.

“Faye!” p atakbong lumapit sa kanila ang kuya niya. “Are you okay? Are you hurt? Who the hell is this guy?”

Pinalo niya sa dibdib ang nakatatandang kapatid. “He saved me.”

“Talaga?” Pinasadahan ito ng tingin ng kuya niya mula ulo hanggang paa, saka kinamayan. “Salamat, pare.”

“Walang ano man.” Pagkatapos ay binalingan siya ng lalaki. Even with that seriousness in his face, he still looked like an angel in disguise. “You’re safe now. Pero mag-iingat ka na sa susunod.”

“O-oo. Ano nga pala ang pangalan mo?” tanong niya.

“Rath.” And then he went back to his car and took off.

“KAILAN ka pa dumating?” tanong ni Rex sa kakambal nang maupo ito sa kabilang panig ng dining table.

“Kahapon pa Rath. At mas maaga rin sana akong makakarating dito sa bahay kung hindi lang ako muntik nang i-hostage ng mga babaeng nagkagulo sa airport pagbaba ko ng eroplano.”

“Ow?”

“Don’t play innocent with me, Rex.”

“What?”

“Alam kong ikaw ang tinutukoy nilang boyfriend nila nang dumugin nila ako kahapon.” Bahagya pa nitong pinunasan ng kamay ang pisngi na parang may gustong alising dumi roon na hindi pa natanggal ng ilang daang beses na paliligo. “God, that was embarrassing!”

Napapangisi na lang si Rex habang pinagmamasdan ang pagiging uneasy ni Rath. Masamang tingin ang ipinukol nito sa kanya na binale-wala lang din niya gaya ng dati nang ginagawa.

“O, ayaw mo ba n’on? Mabuti nga at may mga lumalapit na sa `yo ngayon.”

“Ayoko nang mangyayari uli iyon, Rex. Hindi ako natutuwa. Dahil kung hindi lang talaga kita napapakinabangan sa pagpapatakbo ng kompanya natin, ginulpi na kita.”

Tuluyan na siyang natawa. “Rath, we’re twins. Natural na pagkamalan ka ng mga girlfriend ko na ako dahil magkamukha tayo.”

“Let me guess, you didn’t tell them you had a twin.”